W celu oszacowania czasu rejestracji/pojemności dysków twardych można posłużyć się kalkulatorem rejestracji - HDDCalculator .

Rodzaj dysku twardego zależy od modelu rejestratora. Zalecamy dyski przeznaczone do pracy ciągłej, produkowane przez Western Digital WD (seria AV, RE, 24x7) oraz Seagate (seria SV35.x). Nie polecane są dyski Samsung oraz Hitachi. Dokładna lista dysków rekomendowanych znajduje się:
Więcej szczegółów znajduje się w Aper PDR - Obsługa dysków twardych.

Nie, dyski montowane w rejestratorze nie potrzebują wstępnej konfiguracji. Po zamontowaniu należy natomiast odpowiednio je sformatować, w rejestratorze. W rejestratorach serii X5k, X6k, X7k dodatkowo możemy zarządzać każdym dyskiem osobno, tworzyć dyski lustrzane (RAID-1), lub przeznaczać dyski do archiwizacji.

W celu rozpoczęcia normalnej pracy, po uruchomieniu urządzenia należy:

- ustawić datę/czas
- ustawić uprawnienia/hasła użytkowników
- sformatować dyski twarde.
- załączyć zapis (nacisnąć REC).

Rejestrator posiada pewne domyślne ustawienia parametrów rejestracji, z którymi jest w stanie pracować. Zgodnie z ustawieniami fabrycznymi urządzenie będzie nagrywać obraz w sposób ciągły ze średnimi parametrami/jakością zapisu. W celu optymalnego dopasowania sposobu rejestracji do warunków pracy zaleca się dodatkową konfigurację (ustawienie rozdzielczości, stopnia kompresji, prędkości nagrywania, ewentualnie ustawienie zapisu z detekcją ruchu, alarmowego oraz harmonogramu).

Ręczna zmiana daty/czasu nie jest możliwa, jeżeli uruchomiona jest rejestracja lub załączona jest funkcji synchronizacji czasu. Chcąc ręczenie ustawić czas, należy zatrzymać rejestrację/ wyłączyć funkcję synchronizację czasu.

Najczęstszą przyczyną niewłaściwego wyświetlania obrazu jest ustawienie oprogramowania do pracy w trybie NTSC. Poprawny tryb pracy to PAL (właściwą konfigurację należy przeprowadzić w ustawieniach aplikacji). Kolejną przyczyną problemów z wyświetlaniem może być niezdolność współpracy karty graficznej z aplikacją w trybie nakładki obrazowej. Wówczas rozwiązaniem problemu jest wyłączenie funkcji nakładki obrazu/przyspieszenia sprzętowego w ustawieniach karty graficznej. Czasem przyczyna może tkwić w próbie obsługi rejestratora z nowej serii (X/XM) za pomocą starszego oprogramowania CMS/DVRPlayer/EMSLite. W takim przypadku zawsze najlepiej pobrać aplikacje ze strony http://aper.com.pl, gdzie są dostępne po zalogowaniu do strefy klienta.

Przyczyną problemu jest jedna z aktualizacji Windows powodująca niekompatybilność systemu Windows (niektórych jego komponentów) z oprogramowaniem oraz firmware´m rejestratorów. Niezgodność pojawia się w systemach Windows Vista i Windows XP (z Internet Explorer 7). Najszybszym sposobem na wyeliminowanie trudności jest odinstalowanie przeglądarki Internet Explorer 7 i powrót do Internet Explorer 6. Najlepszym rozwiązaniem problemu jest wykonanie aktualizacji oprogramowani sprzętowego rejestratora oraz oprogramowania zarządzającego.

Nie. Każdy rejestrator jest identyfikowany poprzez nr ID będący częścią adresu sprzętowego (MAC) urządzenia. Oprogramowanie pozwala na dodanie tylko jednego urządzenia o tym samym MAC-u.

Połączenie z sieci zewnętrznej odbywa się przez publiczny adres IP/port (na routerze znajdującym się na styku sieć lokalna/Internet następuje przekierowanie na adres lokalny rejestratora). Wywołanie rejestratora z sieci wewnętrznej przez adres publiczny może kończyć się niepowodzeniem, jeżeli ruter nie potrafi przekierować (zawrócić) wywołania z adresu publicznego na adres lokalny.
Przyczyną problemu jest zatem router, który nie posiada wspomnianej funkcji.

Tak, umożliwia to funkcja rejestratora wirtualnego dostępna w programach CMS-DVRPlayer i EMSLite

Jedyną przeglądarką internetową, dla której została stworzona wtyczka, pozwalająca na pełną obsługę rejestratorów PDR poprzez sieć IP, jest Internet Explorer.
W przypadku innych przeglądarek, np.:

- Firefox (Windows, Linux)
- Konqueror (Linux)
- Safari (MacOS, Windows)

możliwe jest jednak pobieranie klatek obrazowych z rejestratora na żywo za pomocą skryptów "osdcapture.cgi" lub "remote.cgi" (lecz nie w rejestratorach serii PDR-S, XM3000).
Po wprowadzeniu adresu IP (lub nazwy domenowej) rejestratora, numeru portu, wywołanie skryptu z przeglądarki odbywa się następująco:
http://adres_IP:nr_portu/nazwa_skryptu
np. http://213.25.123.162:7000/osdcapture.cgi
lub http://rejestrator.dyndns,org:7000/osdcapture.cgi
(w celu zalogowania się do rejestratora, wymagane jest oczywiście podanie nazwy i hasła użytkownika).
Wywołanie podanego skryptu powoduje pobranie jednej klatki obrazu "live" z rejestratora. Chcąc pobrać kolejną klatkę, należy odświeżyć stronę. Jeżeli przeglądarka posiada funkcję automatycznego odświeżania strony, po ustaleniu interwału odświeżania i aktywacji funkcji, pobieranie klatek obrazowych będzie odbywać się samoczynnie. W przypadku przeglądarki Firefox zadanie automatycznego odświeżania strony, z możliwość określenia interwału w sekundach, realizuje wtyczka ReloadEvery. Przeglądarka Safari nie posiada wspomnianej funkcji i samoczynny podgląd z wybranego rejestratora może wykonywać poniższy, przykładowy skrypt HTML:

<html>
<head>
      <meta http-equiv="refresh" content="2">
</head>
<body>
<FRAMESET>
      <FRAME src="http://213.25.123.162:7000/osdcapture.cgi">
</FRAMESET>
</body>
</html>

Wartość parametru "scr" określa adres IP rejestratora, jego numer portu oraz wywoływany skrypt CGI (w miejscu tym można wprowadzić inne, dowolne wartości, np. parametry sieciowe własnego rejestratora). Wartość numeryczna parametru "refresh" określa w sekundach ("content") interwał odświeżania obrazu w przeglądarce.
Rejestratory obsługujące skrypt "osdcapture.cgi": PDR-M5000, PDR-M3000, PDR-M1000, PDR-S. Rejestratory obsługujące skrypt "remote.cgi": PDR-M5000, PDR-M3000, PDR-S.

Zależne jest to od modelu routera. W sposób ogólny, router należy skonfigurować tak, aby przychodzące z zewnątrz (z Internetu, od programu klienta) żądanie było kierowane na odpowiedni (statyczny) adres IP i port rejestratora w sieci LAN.
Szczegółowy opis: udostępniania rejestratora w Internecie.

Tak, jest to możliwe. Zalecane jest wówczas skorzystanie z usługi dynamicznego DNS-a (DynDNS, DDNS). Informacje na temat usługi DynDNS znajdują się: udostępniania rejestratora w Internecie.

Wymaga to utworzenia konta użytkownika na serwisie dyndns.org. W procesie rejestracji decydujemy też jaką nazwę domenową chcielibyśmy posiadać (np. Rejestrator5.dyndns.org). Nazwę użytkownika i hasło wprowadzimy potem w odpowiednie pola w zakładce SIEĆ->DYNDNS w rejestratorze. Szczegółowy poradnik krok po kroku z konfiguracji DYNDNS znajduje się: udostępniania rejestratora w Internecie.

Oryginalny pilot IR (mały, czarny) do rejestratora PDR-XM posiada mniej przycisków od dotychczas stosowanego pilota (duży, szary). Pomimo mniejszej liczby przycisków pozwala on na pełną obsługę rejestratora, lecz nie umożliwia zaawansowanej obsługi kamer obrotowych. Tzn. dostępne jest normalne sterowanie kamer, takie jak sterowanie obrotem/nachyleniem oraz zbliżanie/oddalanie (zoom), natomiast pilot (mały, czarny) nie pozwala np. na wywołanie czy programowanie pozycji/presetów (choć sam rejestrator ma takie funkcje i pełna obsługa kamer obrotowych jest zawsze dostępna za pomocą myszy USB).
Jeżeli jednak istnieje potrzeba pełnej obsługi kamer obrotowych za pomocą pilota, jest to możliwe przy użyciu dotychczasowego pilota (duży, szary). W tym celu konieczne jest załadowanie odpowiedniego skryptu do rejestratora. Instrukcja postępowania oraz wymagane pliki skryptów dostępne są [tutaj].

Tak, dezaktywacja wyjść alarmowych w rejestratorach PDR-M6000 może być wykonana również przez przytrzymanie przycisku „STOP".

W celu zmiany rozdzielczości rejestracji wymagane jest zatrzymanie rejestracji. Po jej zmianie należy uruchomić zapis ponownie.

W celu umożliwienia adresowania rejestratora (i obsługi za pomocą szarego pilota) konieczna jest załadowanie odpowiedniego skryptu do rejestratora. Instrukcja postępowania oraz wymagane pliki skryptów dostępne są [tutaj].

Rodzaj konwertera należy dobrać przede wszystkim w zależności od odległości między kamerą a rejestratorem. Pasywne konwertery skrętki pozwalają przesyłać obraz kolorowy do 300-400 m, czarno-biały do 600 m. Należy pamiętać, że zawsze przy transmisji pasywnej mamy do czynienia z pewnym spadkiem jasności i ostrości obrazu, co jest związane z opornością i pojemnościami występującymi w kablu transmisyjnym. Na odległości powyżej 300 m w przypadku obrazu kolorowego można używać aktywnego odbiornika, który zniweluje spadek jasności i kontrastu w obrazie. Powyżej 600 m należy stosować aktywne nadajniki i odbiorniki.

Skrętka ekranowana jest lepsza w przypadku większych zakłóceń elektrycznych (elektromagnetycznych) występujących w pobliżu kabla transmisyjnego. Niestety, skrętka ekranowana ma nieco większe tłumienie i przesłuchy między parami, stąd uzyskiwane odległości transmisji będą mniejsze.

Konwerterów aktywnych należy używać wówczas, gdy pasywne przestają spełniać swoją rolę, czyli powyżej około 300 m. Jeśli odcinek kabla transmisyjnego jest zbyt krótki, zastosowanie urządzeń aktywnych nie spowoduje wzrostu jakości obrazu, a wręcz przeciwnie - spadek jakości lub jego brak. Jest to spowodowane przesterowaniem odbiornika poprzez zbyt silny sygnał.

Najprawdopodobniej jest to spowodowane wadliwą instalacją lub złym typem kabla transmisyjnego. Do transmisji wideo poprzez skrętkę zalecany jest kabel typu UTP5e, o impedancji 100 ?? Inne typy kabli mogą spowodować pojawianie się odbić w obrazie lub znaczny spadek jasności i ostrości obrazu. Niektórzy producenci produkują też skrętkę UTP5e, która nie spełnia normy ISO/IEC11801 http://en.wikipedia.org/wiki/Category_5_cable#Category_5e.

Zależy to głównie od wymaganego przez kamerę napięcia i prądu. Im większy pobór prądu, tym większy spadek napięcia w kablu zasilającym. Niektóre kamery akceptują większy spadek napięcia zasilania poniżej nominalnego, inne mniejszy. Ogólnie zakłada się, że na każdych 100 m skrętki (pary), przy prądzie 100 mA, występuje około 1,7 V spadku napięcia. Przykładowo, jeżeli zasilimy kamerę 24 VAC, o poborze prądu 300 mA, to na 50 m skrętki uzyskamy spadek napięcia 2,55 V. Kamery zasilane wyższym napięciem są lepsze, gdyż pobierają mniejszy prąd, a co za tym idzie spadek napięcia jest mniejszy.

Poruszające się powoli poziome pasy lub zakłócenia w obrazie i synchronizacji obrazu są często wynikiem uszkodzenia ekranu kabla lub tak zwanej "pętli masy". Zjawisko to powstaje przy dłuższych połączeniach (zarówno kablem koncentrycznym lub skrętką), jeżeli oba urządzenia na końcach kabla są uziemione. W takim przypadku przez kable płyną prądy, zwykle o częstotliwości zbliżonej do 50 Hz, stąd właśnie "pływające" poziome pasy. Chcąc temu przeciwdziałać, należy zastosować izolator, np. API-B001 lub API-L001H, który ma nieco mniejsze tłumienie.

W każdym, o ile to możliwe. Impuls elektromagnetyczny powstający przy wyładowaniu pioruna, jest groźny zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz budynku. Impuls taki powoduje powstanie „szpilek", przepięć o napięciu kilkuset/kilku tysięcy woltów, zarówno w sieci zasilającej jak i w kablach wizyjnych, kablach sterowania PTZ, kablach sieciowych i ogólnie w każdym przewodniku. W przypadku jeśli serwis stwierdzi uszkodzenie rejestratora w wyniku przepięcia, może odmówić naprawy gwarancyjnej!

Najczęstszym objawem jest brak obrazu z kamer, oraz przenikające obrazy pomiędzy poszczególnymi kanałami.

W celu ustalenia przyczyny i rozwiązania problemu należy sprawdzić:
Czy użytkownik posiada wystarczające uprawnienia w systemie Windows, pozwalające mu na uruchomienie oprogramowania? Czy katalogi/klucze rejestru, potrzebne do prawidłowej pracy programu, są udostępnione do zapisu?
Czy spełnione są zalecane wymagania systemowe / sprzętowe dla stacji roboczej, konieczne do poprawnej pracy oprogramowania? Specyfikacje wymagań znajdują się w kartach katalogowych, instrukcjach obsługi bądź w oddzielnych notach technicznych zamieszczonych [tutaj] . Spełnienie odpowiednich wymagań jest szczególne krytyczne dla stacji klienckich, tj. jednostek, na których użytkownik uzyskuje dostęp do obrazu oraz wyświetla go.
Czy, w przypadku wykorzystywania oprogramowania antywirusowego lub zapory sieciowej (firewall) na stacji roboczej, reguły ich pracy nie są zbyt rygorystyczne, uniemożliwiając tym samym uruchomienie właściwego oprogramowania?

Chcąc określić źródło problemu i znaleźć jego wyjaśnienie należy sprawdzić:
Czy urządzenie, z którym użytkownik chce współpracować zdalnie za pomocą oprogramowania, jest przez nie obsługiwane? Listy urządzeń kompatybilnych z danym oprogramowaniem znajdują się w katach katalogowych lub oddzielnych notach technicznych zamieszczonych [tutaj].
Czy używana jest aktualna wersja oprogramowania? Najnowsze wersje oprogramowania zamieszczone są [tutaj] .
Czy urządzenie mające współpracować z oprogramowaniem posiada aktualną wersję firmware'u? Najnowsze wersje firmware'u znajdują się na serwerze FTP: ftp://ftp.spselectronics.pl.
Czy użytkownik ma wymagane przywileje w ramach oprogramowania, umożliwiające mu nawiązanie połączenia z urządzeniem zdalnym?
Czy użytkownik posiada uprawnienia dostępu do określonego urządzenia?
Czy w przypadku wykorzystywania oprogramowania antywirusowego lub zapory sieciowej (firewall) na stacji roboczej, reguły ich pracy nie są zbyt rygorystyczne, uniemożliwiając tym samym nawiązywanie połączeń zdalnych?
Nie można wywołać funkcji oprogramowania/urządzenia zdalnego. Czym jest to spowodowane?
Czy użytkownik ma wymagane przywileje w ramach oprogramowania, umożliwiające mu wykonywanie określonych czynności?
Czy użytkownik posiada uprawnienia do określonych funkcji urządzenia zdalnego?
Czy używana jest aktualna wersja oprogramowania? Najnowsze wersję oprogramowania zamieszczone są [tutaj] .
Czy urządzenia współpracujące z oprogramowaniem (rejestratory, a w szczególności kamery IP) posiadają aktualną wersję firmware'u? Najnowsze wersje firmware'u znajdują się na serwerze FTP: ftp://ftp.spselectronics.pl
Czy w przypadku wykorzystywania oprogramowania antywirusowego lub zapory sieciowej (firewall) na stacji roboczej, reguły ich pracy nie są zbyt rygorystyczne, uniemożliwiając tym samym prace właściwemu oprogramowaniu?

W celu rozpoznania problemu należy ustalić:
Czy spełnione są zalecane wymagania systemowe / sprzętowe dla stacji roboczej, konieczne do poprawnej pracy oprogramowania? Specyfikacje wymagań znajdują się w kartach katalogowych, instrukcjach obsługi bądź w oddzielnych notach technicznych zamieszczonych [tutaj] . Spełnienie odpowiednich wymagań jest szczególne krytyczne dla stacji klienckich tj. jednostek na których użytkownik uzyskuje dostęp do obrazu oraz wyświetla go.
Czy na stacji roboczej nie jest uruchomione inne oprogramowanie zużywające zasoby systemowe i obciążające jednostkę, utrudniając tym samym pracę właściwemu oprogramowaniu (weryfikacja przez menadżera zadań)?
Czy oprogramowanie nie wykonuje dodatkowych operacji takich jak programowania detekcja ruchu, analityka obrazowa, rekompersja itp.?
Wówczas wymagania sprzętowe dla stacji roboczej są wyższe od standardowych zaleceń i konieczna jest indywidualna kalkulacji parametrów jednostki uwzględniająca realizowane funkcje.